Ιστός

"Μαλλιά έχει , μούσια έχει ας του δώσω ρεπό στις 17 Νοεμβρίου μπας και πάει κανείς στην πορεία...". Έτσι σκέφτηκε μάλλον ο προϊστάμενός μου και κατ εξαίρεση μου έδωσε αυτή την εβδομάδα ρεπό Τρίτη και όχι Πέμπτη που μου δίνει συνήθως. Ωραίο που κρίνουν όλοι από το πρόσωπο ε;. Αν βάλεις ότι θα δουλέψουμε και την Κυριακή αυτή την εβδομάδα πόσες μέρες σερί θα δουλέψω; Τα ακούτε τα βιολιά;

Γκρινιάρης

Εγώ είμαι αυτός. Έτσι με έλεγαν μικρό. Αλλά ποτέ μα ποτέ δεν το είχαμε συνδυάσει με το συνονόματο στρουμφάκι.

Βιβλίο

Ήθελα να σου πάρω δώρο ένα βιβλίο. Αλλά σκεφτόμουν μήπως είναι καλύτερα να σου κάνω δώρο αυτό που έχω ήδη διαβάσει. Δεν το κάνω από οικονομία αν και θα μπορούσα τέτοιος που είμαι. Άλλωστε πάντα τα προσέχω πολύ τα βιβλία μου. Είναι σαν να μην τα έχω διαβάσει. Αλλά όχι. Άλλο είχα στο μυαλό μου. Ήθελα τα δάκτυλα σου να ακουμπίσουν εκεί που έχουν ακουμπίσει πρώτα δικά μου. Να ξεφυλλίζεις τις σελίδες και να σκέφτεσαι εμένα να το διαβάζω. Να δω θα καταλάβεις που γέλασα; που έκλαψα; που θύμωσα; Να είναι σαν να διαβάζουμε μαζί το βιβλίο. Να το διαβάζεις και να ακούς την φωνή μου. Κάνω καλή αφήγηση;

Τι σου κάνει ένα Κ

Η ΑΕΚ κέρδισε την ΑΕΛ! 3-1! Με δύο δοκάρια! Μην ξεχνάμε και τις αγαπημένες μας συνήθειες. Οι οπαδοι; 8295. Το κλίμα γενικά πάντως μόνο ευχάριστο δεν είναι. Συνθήματα αποδοκιμασίας στους μετόχους της ομάδας. Δυσπιστία. Καμία συμπαράσταση. Δυστυχώς δεν διασκεδάζω από τις στιγμές ποδοσφαίρου αλλά από τις ατάκες των φιλάθλων. Οριζόντιος.

Δίκροκο

Γύρισα από άλλον αγώνα αυτή την φορά. Το είχα υποσχεθεί στον φίλου μου ότι θα πάμε. Έτυχε στο συγκεκριμένο παιχνίδι που είχα κανονίσει να πάω να είναι η είσοδος ελεύθερη. Αυτό έγινε με πρωτοβουλία της διοίκησης για να γιορτάσει το γεγονός ότι μαζεύτηκαν τα χρήματα που ήταν απαραίτητα ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ξένοι παίκτες της ομάδας. Τα λεφτά συγκεντρώθηκαν με την βοήθεια του κόσμου που κατέθεσαν σε λογαριασμό που δημιουργήθηκε γιαυτό το σκοπό. Ο απλός φίλαθλος κόσμος, το ποδοσφαιρικό τμήμα και ο πρώην πρόεδρος πρόσφεραν ο καθένας ότι μπορούσε. Το κλειστό του Ελληνικού είναι πραγματικά πολύ όμορφο αν και λίγο μακρυά για μένα. Η ομάδα έχασε βέβαια αλλά ελπίζω ότι θα αρχίσει να πηγαίνει καλύτερα. Με έδειξε κιόλας στην τηλεόραση. Στο δεύτερο ημίχρονο όταν εκτελούσαμε βολές, πάνω από τον αριστερό ώμο του παίκτη που εκτελούσε , ένα κίτρινο πράγμα με αφάνα εγώ ήμουν.
Τρία σημεία που θα ήθελα να σταθώ. Πρώτον, στο τέλος της τρίτης περιόδου ο manager της ΑΕΚ Στοκχόλμης βραβεύτηκε από τον Βασίλη Δημητριάδη , δεύτερον ένας παίκτης της αντίπαλης ομάδας στην προσπάθειά του να τρέξει στον αιφνιδιασμό έπεσε πάνω στον προπονητή του που ήταν διαρκώς ένα βήμα στο μέσα στο γήπεδο και τρίτον ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για να σκουπίζει το παρκέ μπήκε σε ανύποπτο χρόνο στο γήπεδο για να κάνει την δουλειά του και πέρασε ανάμεσα από τους παίκτες που συνέχιζαν να παίζουν...
Πέμπτη στο ΟΑΚΑ. 9716 ψυχές, που λένε και στα δυστυχήματα. Τελικό σκορ 2-2 αποτέλεσμα που μειώνει κατά πολύ τις πιθανότητες να συνεχίσει η ομάδα στο ευρωπαϊκό όνειρο. Αρνητικά: γύρω στα δέκα άτομα έβριζαν το προπονητή στο 1-2. Το υπόλοιπο γήπεδο τους αποδοκίμασε. Στο 2-2 δεν πανηγύρισαν καν και κάποιοι από αυτούς τράβαγαν και τα μαλλιά τους. Είναι ωραίο να θέλεις την ήττα της ομάδας σου για να μπορείς πιο εύκολα να βρίζεις τον "προδότη" προπονητή ε;
Θετικά: η ομάδα στο τέλος χειροκροτήθηκε όπως της άξιζε για την προσπάθεια. Οι βαθμοί που συγκέντρωσε μέχρι τώρα στα ευρωπαϊκά παιχνίδια είναι ίσοι με τους βαθμούς της χρονιάς που θα διαγραφεί. ( Βαριέμαι να το εξηγήσω). Μπορεί να βελτιώσει λίγο την θέση της δηλαδή η ομάδα για του χρόνου.
Χθες είχε αφιέρωμα στη ομάδα σε τηλεοπτικό σταθμό. Η συγκίνηση μεγάλη. Μακάρι να δούμε σύντομα σκηνές χαράς και από τα τρέχοντα έτη.

Ενα δύο εν δυο εν δυο εν δυο ένα!

Πέρυσι, τέτοια μέρα , είχα πει σε αρκετούς γνωστούς , ακόμα και μέσα από αυτό το site ,να με δουν που θα κάνω παρέλαση. Φέτος που την είδα δεν μου άρεσε και τόσο. Δεν είναι κάτι σημαντικό να το βλέπεις από την τηλεόραση ίσως. Αν είσαι μέρος της παρέλασης ή είσαι δίπλα σε αυτούς που παρελαύνουν να είναι πιο θεαματικό. Η μουσική πάντως μου άρεσε. Το ¨Μακεδονία Ξακουστή". Την 25 Μαρτίου είχα πάει και στο Σύνταγμα να δω την στρατιωτική παρέλαση. Εκλεισε ο κύκλος των παρελάσεων νομίζω. Αυτά.

Προβλεπό-men In Green!

Ακόμα τα γυαλίζω τα άρβιλα

Καμία Α.Ε.Κ δεν θα παίξει μακρυά από τη ΝΦ*

Η ΑΕΚ το σαββατοκύριακο που πέρασε , στα ομαδικά αθλήματα , έδωσε τρεις αγώνες επίσημους εντός έδρας. Εγινε και κάποιο φιλικο στο ποδόσφαιρο σάλας εντός έδρας... στο Γέρακα! Στο γυναικείο βόλευ ο εκτός έδρας αγώνας αναβλήθηκε ενώ κ στο ποδόσφαιρο παίζαμε εκτός έδρας. Μπάσκετ , βόλευ ανδρών και χάντμπολ ήταν τα τμήματα που έπαιζαν στην έδρας μας. Δεν θα σταθώ στο αποτέλεσμα των αγώνων. Μόνο στο ότι εντός παίζαμε αντίστοιχα στο Ελληνικό , στο Νέο Ηράκλειο και στο Μενίδι. Γαμώ;
Α ναι το ξέχασα... Γήπεδο στην Νέα Φιλαδέλφεια, και ας είναι και 25 χιλιάδων θέσεων και ας μην χωράει και τίποτα άλλο! Σιγά τώρα για τα υπόλοιπα τμήματα θα κάτσουμε να σκάσουμε;;;
Μην πούμε κακές λέξεις τώρα για στίβο και τέτοια. Μόνο στο σκάκι παίζει εντός έδρας...
* Το είχε γράψει κάποιος σε φόρουμ τον Ιούλιο. . Πόσο δίκιο είχε....

Περαστικά

Δεν είναι κρίμα και άδικο να περάσω την μία επιπλέον ώρα που κερδίσαμε χθες το βράδυ στο ΚΑΤ; Λες και έχει γίνει πόλεμος είναι το καημένο το ΚΑΤ. Ανοιγμένα κεφάλια , χέρια σπασμένα, μαχαιρωμένοι (!) , τροχαία. Ενας χαμός. Ακτινογραφίες στο φουλ! Τα φορεία μου θύμησαν λίγο τους παλετοφόρους στην δουλειά. Εχουν πάνω το όνομα του τμήματος στο οποίο ανήκουν. Είδα ένα που έγραφε "ακτινολογικό" πάνω όπως εμάς γράφουν "dps", "apls" , "χόρτα" κλπ. Τέλος πάντων. Ο ασθενής αποδείχθηκε ότι χρειάζεται ξεκούραση και θα επανεξεταθεί την Δευτέρα αν πονάει. Αν βοηθήσουμε και εμείς στο σπίτι στις δουλειές θα είναι καλύτερα πιστεύω. Πάμε;

Να τα 100στήσουν*

Το έχω γράψει εδώ και πολύ καιρό. Έψαχνα μάλλον την κατάλληλη ευκαιρία να το δημοσιεύσω. Σήμερα έχουν γενέθλια λέει τα στρουμφάκια. Είχα γράψει πως τα σούπερ μάρκετ μοιάζουν με το στρουμφοχωριό. Το κείμενο που είχα γράψει δεν το βρίσκω που το έχω αποθηκεύσει. Όταν το βρω θα σας πω.
*Αλλώστε είναι από μόνα τους εκατό.

Συνάδελφε μια ανακοίνωση...

Είναι κάτι που θα το ακούς από το πανεπιστήμιο , αν έχεις περάσει σε κάποιο , μέχρι την δουλειά , είτε είναι χειρονακτική είτε όχι. Το σωματείο των εργαζομένων πραγματοποιεί εκλογές στις οποίες η αποχή είναι θανάσιμο αμάρτημα και η συμμετοχή υποχρέωση όλων μας. Άντε να δούμε.

Τόσο κολημένος πια...;

Το μεσημέρι είδα στον ύπνο μου ότι πήγα για άλμα. Ήταν κουραστικές πολύ οι μέρες που είχαμε άλμα. Ξυπνούσαμε στις 3 το χάραμα για να προλάβουμε. Η έλλειψη ύπνου, η πολύ πρωινή αναφορά , το κουβάλημα του μπέργκινγκ , η μεταφορά στο αεροδρόμιο , το ντύσιμο με το αλεξίπτωτο , το πιάσιμο στα γόνατα , η πίεση στα κόκκαλα της μέσης από τα μεταλλικά μέρη του αλεξιπτώτου , το να μπεις στο αεροπλάνο με το μπέργινγκ να το κουβαλάς ανάμεσα στα πόδια, η σαρδελοποίηση στο αεροσκάφος. Όλη αυτή η ταλαιπωρία άξιζε για τα 60 κάτι δευτερόλεπτα που κρατούσε η πτήση μας στο αέρα. Στο όνειρο μου το άλμα ήταν βραδυνό και μέτα ακολουθούσε πορεία σε χιονισμένο βουνό.

Παντραγικός - Πανθρακικός 3 -2

8.636 εισητήρια κόπηκαν. Ελάχιστος κόσμος αν βάλουμε ότι το προηγούμενο παιχνίδι εντός έδρας ήταν στις αρχές του μήνα. Η ομάδα είχε όρεξη έκανε φάσεις δυστυχώς όμως δεν προηγήθηκε. Αντίθετα δέχτηκε γκολ αλλά ευτυχώς ισοφάρισε γρήγορα. Το γκολ δεν το πανηγυρίσαμε ιδιαίτερα. Μετά από λίγο η ομάδα προηγήθηκε. Το γκολ πάλι δεν το πανηγυρίσαμε. Γυρνάει η ξαδέρφη και αναρωτιέται γιατί δεν το πανηγυρίζουμε; Το κλίμα στο γήπεδο αρρωστημένο. Γκρίνια για το πως παίζει η ομάδα. Άσχετο που είμασταν μπροστά στο σκορ. Το τρίτο γκολ πανηγυρίστηκε πιο έντονα από όλα. Ο παίκτης που είχε ένα άτυχο οικογενειακό συμβάν μέσα στην εβδομάδα σκόραρε! Γνώρισε την κυρία αποθέωση. Η αντίπαλη ομάδα μείωσε. Το γκολ της χειροκροτήθηκε. Υπάρχουν αρκετοί από τους 8636 που βρέθηκαν στο γήπεδο που τους αρέσει το ποδόσφαιρο και το χειροκρότημα ήρθε αυθόρμητο απο τους οπαδούς μιας ομάδας που έχουν μεγαλώσει ξέροντας ότι η ομάδα τους θα παίξει όμορφο ποδόσφαιρο. Στο τελευταίο εικοσάλεπτο η ομάδα κάθισε. Ήταν τυχερή καθώς δύο φορές η μπάλα βρήκε το δοκάρι. Οι αποδοκιμασίες έφτασαν σε όριο απειλής για τους παίκτες. "Παίξτε μπαλα ρε υπομονή τελείωσε θα σας γαμήσουμε...". Βέβαια οι περισσότεροι παίκτες (9 στον αριθμό) είναι ξένοι και πίστευαν ότι προσπαθούν να βοηθήσουν την ομάδα. Ακούστηκε και η φωνή του παραλόγου μετά από λίγο: "γήπεδο στην νέα φιλαδέλφεια...". Η ΠΑΕ έχει υπογράψει βέβαια το μνημόνιο οπότε το βάρος πέφτει σε άλλους ώμους πια. Δεν ήταν τραγική η ΑΕΚ όπως λέει και ο τίτλος. Απλά το σκέφτηκα στο γήπεδο. Τραγικό είναι το κλίμα στο γήπεδο. Σε αρρωσταίνει. Σε χαλάει. Τέλος πάντων. Ελπίζω σε καλύτερα αποτελέσματα. Ας θυμηθούν μερικοί ότι είναι και διασκέδαση να πηγαίνεις στο γήπεδο. Τα λέμε στο επόμενο.

Like Santa...

Το έχω ξαναπεί; Στο ψαράδικο η μοναξιά είναι εκνευριστική. Συνήθως βέβαια δεν έχει και τόση δουλειά. Τις περισσότερες φορές μάλιστα εγώ είμαι εκείνος που βοηθάει σε άλλο τμήμα παρά το αντίθετο. Υπάρχουν όμως μέρες που ακόμα και τρία άτομα δεν είναι αρκετά. Σαν σήμερα. Τρεις έδιναν και δεν προλάβαιναν κιόλας. Εγώ απλά γέμιζα. Βουνά οι τσιπούρες. Όταν μου στέλνουν βοηθούς τους λέω κάπως. Χριστουγενιάτικα. Νιώθω σαν τον Άγιο Βασίλη που έχει τα ελφ που τον βοηθάνε...

Τα ψάρια κοιτάτε...

Έχουν μπει σε μια διαδικασία στην δουλειά τύπου πρώτα ο πελάτης. Ότι έχει πάντα δίκιο και τα ρέστα. Δεν ξέρω πως τους ήρθε. Λες και θα αλλάξει κάτι. Υπάρχουν και εκείνοι που έχουν παράπονο από εμένα αλλά κατά γενική ομολογία πιστεύω κάνω καλή εντύπωση. Που να κουρευτώ και να ξυριστώ κιόλας! Δεν το έχω σκοπό. Ας λαχταράνε τα ψάρια οι πελάτες και όχι εμένα!

Ε;

Σε τι ακριβώς ειδικεύεται ο ιχθυολόγος;

18.....19.....20....

Παρακολούθησα την παράδοση - παραλαβή από πολλά υπουργεία. Οι περισσότεροι υπουργοί είπαν αυτό που έπρεπε." Έγιναν πολλά επί των ημερών που , βέβαια δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω το έργο μου, λίγο ακόμα θα ήθελα να φάω, η παράνομη βίλα που χτίζω δεν επιπλώθηκε...". Εκείνο που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση είναι η παράδοση παραλαβή στο υπουργείο εθνικής αμύνης. Δεν ήξερα ότι μπορούν να κάνουν άγημα και οι ναύτες!

Σ'αγαπάω γιαγιά Λίτσα

Στο υπόγειο του σπιτιού , εκεί που παλιά έκτρεφε καναρίνια, είχε ένα μαυροπίνακα. Σε αυτόν σημείωνε την απογραφή της οικογένειας(τα σχόλια είναι δικά μου):

1+1=2 ( ζευγάρι)

2+2=4 ( τα παιδιά )

4+1=5 (το πρώτο παιδί παντρευεται...)

5+3=8 (... και κάνει 3 γιους)

8+1=9 ( το δευτερο παιδια παντρευται...)

9+1=10 (... και κάνει 1 γιο)

Εκεί είχε σταματήσει. Ο σεισμός του 99 κατέστρεψε το σπίτι αλλά όχι την οικογένεια. Ο μαυροπίνακας πήγε στον εγγονό που σπούδαζε φυσική. Όλο και κάπου θα του χρειαστεί. Το νούμερο δέκα παρέμενε για χρόνια ακλόνητο. Ώσπου ένα διαζύγιο. Τώρα τι; Αφαίρεση; Όχι βέβαια. Ποτέ δεν θα το έκανε αυτό. Μετά από λίγο καιρό άλλωστε ένας νέος γάμος. Το δέκα έγινε έντεκα. Μια ακόμα νύφη. Σε δύο χρόνια έγινε και δώδεκα! Κι άλλο εγγόνι! Το πέμπτο κατα σειρά. Και αυτό αγόρι!

" Αγόρια μου!!" σχεδόν φώναξε ( που την βρήκε την δύναμη ;) όταν βγήκε από την εξέταση. Χαμογέλασε κιόλας. Ήταν καλύτερα. Φαινόταν καλύτερα. Ένιωθε πιο σιγουριά ίσως , δεν φοβόταν πια.

Έτσι σκέφτηκε ο εγγονός που σπούδαζε φυσική. Αυτός που έχει και τον μαυροπίνακα. Μόνο που δεν τον "ανανεώνει" πια. Ευτυχώς. Γιατί από χθες το βράδυ. Κάποιος από αυτούς τους αριθμούς δεν υπάρχει πια. Κακώς γράφω αριθμούς. Ονόματα θα έπρεπε να γράφω. Αλλά έτσι έκανε ο παππούς έτσι κάνω και εγώ. Λοιπόν ο ένας από τους δύο ανθρώπους που ξεκίνησαν αυτή την οικογένεια δεν υπάρχει πια. Έφυγε. Ξεκουράστηκε. Προσευχήθηκε γιαυτό ο άλλος άνθρωπος που μαζί ξεκίνησαν την οικογένεια. " Παναγία μου... πάρτην να ξεκουραστεί.... ". Έτσι και έγινε. Αυτό το ζευγάρι που δεν το χώρισε τίποτα μέχρι τώρα. Που ήταν μαζί στα εύκολα και στα δύσκολα. Που άλλαξαν αναγκαστικά σπίτια μετά τον σεισμο του 99. Που πήγαιναν μαζί στα δεκάδες νοσοκομεία και γυρνούσαν πάντα στο σπίτι τους. Πριν κάποια χρόνια ένας γιατρός είχε δει τον ιατρικό της φάκελο. "Είναι θαύμα που ζει με τέτοιο ιστορικό..."

Η γιαγιά μου έφυγε χθες το βράδυ. Έφυγε μετά ακόμα μία νοσηλία που κράτησε εννιά μέρες. Μέχρι χθες τους είχα και τους τέσσερις. Δύο παππούδες και δύο γιαγιάδες. Υπήρχε καιρός που είχα ακόμα και προγιαγιά. Το ξέρω ότι είμαι πολύ τυχερός. Καθώς ακόμα και από πριν δέκα χρόνια είχα συμμαθητές μου που είχαν χάσει κάποιον παππού ή γιαγιά ή ακόμα και τους δύο. Λοιπόν εμένα ήταν η πρώτη μου μεγάλη απώλεια. Πόνεσα και έκλαψα. Όσο γράφω κλαίω. Θα κλάψω κι άλλο....

Καληνύχτα γιαγιά Λίτσα. Θα προσέχουμε τον παππού. Θα είσαι και εσύ πάντα μαζί μας άλλωστε.

who knows....

Ε ναι λοιπόν έγιναν και εκλογές. Δεν άκουσα πάντως την κλασική ατακά περί μηνύματος. Ότι ο λαός έστειλε το μήνυμα και ότι το κάθε κόμμα πήρε το μήνυμα κοκ. Βέβαια πολλά ήταν τα μηνύματα που έστειλαν στα κινητά οι υποψήφιοι για να δείξουν ότι μας θυμούνται. Στις 19:00 που κλείνουν οι κάλπες μας ξέχασαν...
Ένα που δεν αντέχω στην προεκλογική περίοδο είναι που στείνουν τα εκλογικά τους κέντρα το κάθε κόμα στις πλατείες. Λες και έχουμε πολύ ελεύθερο χώρο στις πλατείες και χωράνε και αυτά τα ρημάδια.
Η πιο κοντινή μου σχέση με τα πολιτικά ήταν όταν κατέβαινα στο πανεπιστήμιο πιο συχνά. Όταν ήταν η περίοδος των εκλογών το πανεπιστήμιο γινόταν ένα τεράστιο λούνα πάρκ. Επίσης η κίνηση τους χώρους του πανεπιστημίου γινόταν αισθητά πιο δύσκολα γιατί είχαν γεμίσει τους διαδρόμους τραπεζάκια! Η μουσική τόσο δυνατή που δεν μπορούσαμε να κάνουμε μάθημα στις αίθουσες. Τουρνουά μπάσκετ, τάβλι , σκάκι , ποδοσφαίρου , βιντεοπαιχνιδιών και ότι ακόμα μπορείς να φανταστείς. Χαρά του παιδιού οι εκλογές. Θυμάμαι την αλαζονεία ορισμένων φοιτητών που άνηκαν σε κάποιες από τις παρατάξεις που έχουν παραδοσιακά μεγάλη απήχηση. Όταν μιλούσαν στους φοιτητές πίστευαν ότι τους γνωρίζουν. Ποιος είσαι ρε φίλε που έχεις την απαίτηση να σε γνωρίζω κιόλας. Ένας είχε πει κιόλας για να κατηγορήσει την αντίπαλη παράταξη: " Οι αλλοι έκαναν το τάδε και το τάδε...". Ρώτησε ένα φοιτητής τι εννοεί. Απάντησε δείχνοντας το σκεφτικό μιας ολόκληρης Ελλάδας. Δύο είναι οι παρατάξεις μία εμείς και μία οι άλλοι...
Στις βουλευτικές εκλογές λοιπόν σε ένα εκλογικό κέντρο είχαν μαζευτεί και αρκετοί μετανάστες και πανηγύριζαν. Τι ακριβώς δεν είμαι σίγουρος αλλά μπορώ να υποθέσω:
που πρωθυπουργός βγήκε ένας έλληνας του εξωτερικού και ξέρει τις ανάγκες των μεταναστών;
που δεν βγήκε πρωθυπουργός κάποιος που την επόμενη των εκλογών θα τους έδιωχνε από την χώρα στην καλύτερη και στην χειρότερη θα τους έκανε σαπούνια;
που θα κλείσει το εκλογικό κέντρο και θα έχουν πάλι λίγο ελεύθερο χώρο πρασίνου;
που πιστεύουν ότι θα είναι καλύτερη η ζωή τους;
που είδαν την πετρούλα από κοντά;

Πήγα και αρρώστησα...

Literaly... Χθες το βράδυ είχα 37,8 και το πρωί στις πέντε το χάραμα είχα 38,5. Πήγα στην δουλειά άνοιξα και έφυγα. Δεν επέμεινε ο υποδιευθυνής για το κούρεμα που μου είχε επιβάλλει πριν φύγω για άδεια. Κανόνισα και ρεπό για αύριο. Οπότε όλα καλά. Καλή σας νύχτα.