Μαξιλάρι

Το Σάββατο ήταν η τελευταία μέρα που δούλεψα. Πήρα άδεια. Θα κάθομαι και θα με πληρώνουν μέχρι να παρουσιαστώ. Τους χαιρέτησα σχεδόν όλους. Από την Παρασκευή ξεκίνησα να χαιρετάω και πάλι κάποιους άφησα. Λίγες μέρες πριν αλλάξει ο χρόνος είχε φύγει ο τραγουδοποιός υποδιευθυντής. Την Πέμπτη σταμάτησε να δουλεύει και ο διευθυντής. Αφού φεύγω και εγώ τα πράγματα δεν θα πάνε καλά στο μαγαζί. Μάλλον δεν θα ξανάκανω ποστ για την δουλειά, εκτός αν θυμηθώ κάποια πολύ καλή περίπτωση πελάτη.

....και σκούζει*

*αφιερωμένο στην xoxlidaki και τις γάτες της που αυξάνονται και πληθύνονται

Auf Aufgabe sein Buchhändlers*

ΖΗΤΕΙΤΑΙ εφημερεύον βιβλιοχαρτοπωλείο
*ο τίτλος κανονικά θα έπρεπε να σημαίνει εφημερεύον βιβλιοχαρτοπωλείο αλλά πολύ αμφιβάλλω αν τελικά βρήκα τις σωστές λέξεις στα γερμανικά

Ξενύχτι!

Μετά από πολλές ώρες γυρνάμε. Δεν ήταν στο σχέδιο να μείνουμε τόσο. Αλλά φύγαμε από ένα τυχαίο περιστατικό. Οσο τυχαίο μπορεί να είναι βέβαια ένα μεθύσι πρωτοχρονιάτικα. Ηταν καλά μέχρι να φύγουμε. Η μουσική πολύ καλή οι ερμηνείες λίγο περιέργες αλλά σχετικά όλα καλά. Το φλουρί έτυχε στο κανονισμένο άτομο. Το κρασί πολύ καλό.
Στο δρόμο της επιστροφής θα περνούσαμε από εκεί. Το σκέφτηκα και το αποφάσισα. Μία μικρή στάση στο σταθμό υπεραστικών λεωφορείων. Το εισιτήριο έγραφε την ώρα αναχώρησης: οκτώ και τριάντα. Ευτυχώς θα περίμενα λίγη ώρα. Στην κατάσταση που ήμουν θα μπορούσε να με πάρει ο ύπνος στην αναμονή.
Το ταξίδι μου φάνηκε μεγάλο παρόλο που είναι μόνο δύο ώρες. Όταν έφτασα εκεί ήταν δέκα το πρωί και έψαξα να βρω το σπίτι. Δεν ήταν και δύσκολο είναι ακριβώς στο στρατόπεδο. Δεν με περίμενε και άκουσα το : καλά δεν σου είπα να μου πεις αν θα έρθεις!!! Εγώ το έκανα για έκπληξη ρε!!! Η ε για άλλη μια φορά ηρέμησε την κατάσταση. Χρόνια πολλά! Καλή χρονιά! Να το χαιρόμαστε!! Ετσι ρε ε όχι σαν τον άλλον τον κάφρο.
Περάσαμε πολύ ωραία. Φάγαμε κυρίως και ήπιαμε λιγάκι. Γνώρισα και την υπόλοιπη οικογένεια. Χαρούμενοι άνθρωπο όλοι. Τελικά μόνο β είναι έτσι οι υπόλοιποι έιναι σαν την ε. Χρονιά πολλά β

Ανάρτηση

Σήμερα σύμφωνα με το ημερολόγιο έχω την γιορτή μου. Ο Μάξιμος γιορτάζει επίσης και στις 10 Απριλίου. Είχα σκεφτεί να κάνω ποστ σήμερα ότι και καλά γιορτάζω. Η lote alcarin με πρόλαβε και μου ευχήθηκε πριν ποστάρω. Για μια στιγμή σκέφτηκα να σβήσω το σχόλιό της αλλά είμαι καλό παιδί εγώ!Αυτά.

Λες βρε Ντένη;

Φίλε μου, να ξέρεις ότι παρά την κακή σου ψυχολογική κατάσταση και τον πυρετό που είχες και ότι με τις βάρδιες δεν ξέρεις τι μέρα είναι και λοιπά τα πράγματα θα αλλάξουν. Ολα θα λυθούν με ένα μαγικό τρόπο. Το γνωστό κανάλι έβαλε πάλι σε επανάληψη τους "Δύο Ξένους".

N.

Οταν άρχισα να δουλεύω στο ιχθυοπωλείο είχα πει πολλές φορές ότι με αυτά που κάνω θα χαλάσει το κάρμα μου. Τελικά δεν χρειάζοταν το ιχθυοπωλείο για να χαλάσει το κάρμα μου. Μπορώ και μόνος να κάνω μεγάλες βλακείες...

Ουρανός

Χτές έγινε ένας χαμός με το πρόγραμμα στην δουλειά. Εκεί που ήταν να πάω σήμερα στις 7 τελικά καταλάθος θα πήγαινα στις 5. Είχα βάλει κανονικά ξυπνητήρι στις 4:30. Το βράδυ ξύπνησα 1:30. Από εκείνο το σημείο δεν κοιμήθηκα σχεδόν καθόλου "κανονικά". Σκεφτόμουν διάφορα. Κάποια στιγμή ακούω το ξυπνητήρι. Σηκώνομαι το κλείνω και το βάζω να ξαναχτυπήσει στις 4:40. Εκεί μάλλον κάποιο λάθος έκανα, γιατί ενώ το ξυπνητήρι είχε μπει θα χτυπούσε την επόμενη μέρα! Ξύπνησα στις 5:30 χώρις να ακούσω τίποτα και μόλις είδα την ώρα αγχώθηκα λίγο. Αλλά εντάξει προλάβαινω. Το σπίτι μου είναι πέντε λεπτά από την δουλειά μου. Χτύπησα κάρτα 5:45. Ο δ μόλις με είδε εκτός από καλημέρα μου είπε ότι τον κοψωχόλιασα γιατί δεν έχω αργήσει ποτέ στην δουλεία και του φάνηκε περιέργο αλλά ηρέμησε όταν με είδε.
Το ωραίο που έγινε είναι ότι ενώ χτύπησα τόσο αργά την κάρτα σταμάτησα να δουλεύω κανονικά σαν να πήγα στις 5 . Πήγα πάνω και κάθισα και περίμενα να σχολάσω! Αλητεία; Εντάξει όχι τόσο.Το είχα πει στον δ και με άφησε. Και παραπάνω κοιμήθηκα και λιγότερο δούλεψα. Σωστός;
Σημείωση: ο τίτλος για άλλη μια φορά δανεικός. Νονά αυτή την φορά η λ.

Το μακρύ ταξίδι...

... and now you thing its time for a break but real life has no brakes(επίτηδες). Chapter twenty-five. Army is a four letter word.
Παρουσιάζομαι στις 12/2 στα Χανιά! Άντε και του χρόνου!

Ο Αμίλητος

Μιλούσε με την Υπομονή στο msn.Η Υπομονή του είπε οτι ο Αμίλητος είναι σπίτι. Αφού έριξε ένα μπινελίκι πρώτα έφυγε από το pc και πήγε στο Πολύγευστο να πάρει σουβλάκια. Είπε στο Αιμύλιο ότι είναι για τον Αμίλητο και ο Αιμύλιος έτρεξε αμέσως να τον εξυπηρετήσει. Έφτασε με το αυτοκίνητο στο σπίτι του Αμίλητου και μπήκε χωρίς να χτυπήσει το κουδούνι, είχε συνενοηθεί με την Υπομονή. Ο Αμίλητος τον είδε και το μάτι του έπεσε αμέσως στην σακούλα με τα σουβλάκια. Δεν ήξερε πως να αντιδράσει. Ο Αμίλητος κοίταξε την Υπομονή, κατάλαβα πως είχε βάλει το χέρι της για αυτή την έκπληξη. Εκείνη χαμογέλασε και τον αγκάλιασε. Φάγανε όλοι μαζί. Ο Αμίλητος έφυγε μετά από δύο ώρες. Θα έκανε να τον ξαναδεί πολύ καιρό γιατί ο Αμίλητος όποτε γυρνούσε, όπως προδίδει και το όνομά του, δεν λέει οτι έχει επιστρέψει.

Ανασκόπηση

Έφυγε το 2007. Μια χρονιά πολύ καλή για εμένα. Έκανα τόσο πολλά πράγματα όσα σχεδόν δεν είχα κάνει όλα τα προηγούμενα χρόνια. Τρομερή ανασκόπηση; Αν και άργησα καλή χρονιά σε όλους με υγεία.

Ξαφνικο

Πήγε σπίτι. Η έκπληξη δεν ήταν ευχάριστη. Φυσικά η έκπληξη είναι το αντίθετο της πλήξης(μαρια αντουανετα δεν με λενε μαρια) αλλά αν πλήξη θα σήμαινε να πάει στην συναυλία την προτιμούσε. Ο πατέρας του με ύφος σαν να ξέρει τον ρώτησε: "Πότε είπαμε είναι η συναυλία;". Η ερώτηση του πατέρα του τον έκανα να ιδρώσει τόσο πολύ από το άγχος σαν να έτρεχε μέρες χωρίς σταματημό. Με το ζόρι κατάφερε να βγάλει δύο λέξεις από το στόμα του οι οποίες σχεδόν δεν ακούστηκαν. "Γιατί ρωτάς;". Η απάντηση του πατέρα σου τον έκανε κομμάτια: Γιατί είχα μια κουβέντα με την μητέρα σου. Μου είπε ότι κάτι την ρώτησες για μία συναυλία και φυσικά σου απαγόρευεσαι να πας. Γιατί παιδί μου δεν μου το είπες ότι είχες ρωτήσει την μάνα σου πρώτα; Ο Γιάννης είχε καταπιεί την γλώσσα του. Σκεφτόταν στις ταινίες όταν συλλαμβάνουν τους κακοποιούς που τους διαβάζουν τα δικαιώματά τους. Για εκείνον είχε την υποχρέωση- και όχι το δικαίωμα- να μην μιλήσει γιατί ότι και αν έλεγε θα χρησιμοποιηθεί εναντίον του. Ε;Ε; Άκου αγόρι μου, εμείς θέλουμε να μας τα λες όλα, δεν θέλουμε να μας φοβάσαι, η ειλικρίνεια είναι η νούμερο ένα προϋπόθεση για όλες τις σχέσεις... Γιάννης κατά την διάρκεια του μικρού λόγου του πατέρα του κοίταγε το πάτωμα και απλά έλεγε ναι. Σίγουρα συμφωνούσε με ότι έλεγε ο πατέρας του. Αλλά εκείνο που τον ένοιαζε ήταν να πάει τελικά στην συναυλία. Τα μάτια του καθώς άκουγε τον πατέρα του βούρκωσαν. Τον διέκοψε. Το ξέρω ρε μπαμπά ότι πρέπει να λέω αλήθεια... αλλά ήθελα πάρα πολύ να πάω.... η μαμά είπε όχι και εσύ είπες ναι. Δεν είναι λογικό να ακούσω εσένα; Καθώς μιλούσε τα δάκρυα πια είχαν γεμίσει το πρόσωπο του. Ηρέμησε αγόρι μου, είπε ο πατέρας. Απλά εγώ χθες ήμουν ακάλυπτος γιατί δεν ήξερα ότι η μητέρα σου σου είχε πει όχι. Αν μου το έλεγες θα το συζητούσαμε και οι τρεις και θα βρίσκαμε λύση. Τέλος πάντων εγώ δεν της είπα οτι το ζήτησες και από εμένα αν θα πας. Εκεί ο Γιάννης ηρέμησε. Αφού δεν είχε πει ο πατέρας του για την συζήτησή τους είχε ακόμα την ελπίδα να μην πέσει στα μάτια της μητέρας του και να κλείσει εκεί το θέμα. Εντάξει μπαμπά... είπε ο Γιάννης αποκαρδιωμένος. Τι εντάξει; αποκρίθηκε ο πατέρας του. Εντάξει άλλη φορά θα σας το λέω μαζί, αλλά αυτή την φορά να πάω;

Αίτημα....

φαγητά στέλνονται στον χώρο σας με παιδί με μηχανάκι. Τηλέφωνο παραγγελιών 210-........
Σημείωση: η γραμματοσειρά που γράφτηκε το ποστ λέγεται Courier

Θυμήθηκα! και λίγο από ημερολόγιο

Αυτό που ήθελα να γράψω στο χτεσινό ποστ. Ήρθε στην δουλειά μία γοργόνα. Η ηθοποιός που παίζει την γοργόνα στο σήριαλ στο Mega, αλλά δεν πέρασε από το ιχθυοπωλείο.
Καλά χριστούγεννα σε όλους.
Σημείωση: μία φίλη είχε έρθει πριν από λίγο να πάρει τον αδερφό μου να πάνε σε φιλικό τους σπίτι. Τον βοήθησα να κατεβάσει κάτι. Έμεινα κάτω για να μην περιμένει η φιλή του μόνη της. Μιλούσαμε. Της είπα να μην μιλάει τόσο δυνατά, όχι ότι μιλούσε δυνατά , απλά ησυχία έξω , πειραγμένοι γείτονες δεν θέλει και πολύ. Όταν έμπαινα μέσα άκουσα μία φωνή: ησυχάστε ρε γαμώτο κάθε γιορτή! Μπορεί να μην το έλεγε σε εμάς αλλά σε όποιον και να το έλεγε....

Χρυσό

Πάω στην δουλεία. Στον δρόμο μπροστά από το μαγαζί είδα πανό του ΠΑΜΕ. Γύρω γύρω κλασσικούς τύπους με φυλλάδια στα χέρια τα μοιράζουν. Οι μίσοι που τα πέρνουν τα πετάνε σε πέντε μέτρα οι άλλοι μισοί τα διπλώνουν και τα βάζουν στην κωλότσεπη οι άλλοι μισοί δεν τα παίρνουν καθόλου οι άλλοι μισοί τα διαβάζουν (γίνεται να υπάρχουν τέσσεραμισά!). Στην είσοδο του προσωπικού πάλι η ίδια κατάσταση αλλά με πιο λίγα άτομα φυσικά.
Ακούω μία κοπέλα να λέει: τι δεν αφήνουν κανέναν να μπει; Ε τότε εμείς τι θα κάνουμε; Την ρωτάω τι συμβαίνει και μου εξηγεί ότι υπάλληλοι από το σωματείο έχουν κλείσει την είσοδο του parking και δεν αφήνουν κανέναν να μπει. Μέχρι να πάω στο πόστο μου βλέπω ότι το μαγαζί είναι σχεδόν άδειο. Οι πελάτες είναι ελάχιστοι. Ρωτάω για να μάθω περισσότερα και έμαθα: οι υπάλληλοι του σωματείου έχουν κλείσει πανελλαδικά τα καταστήματα γιατί απολύθηκαν δύο κοπέλες που απέργησαν την προηγούμενη Τετάρτη με αυτό τον τρόπο ζητάνε να τις ξαναπροσλάβουν. Φυσικά οι τζίροι που χάθηκαν από την χτεσινή μέρα όλο και σε κάποιους θα βάλουν λίγο μυαλό.
Μέσα στο μαγαζί παιδική χαρά. Σχεδόν κανείς δεν δούλευε. Όλοι έκαναν βόλτες. (Μόνο εγώ με την μ κάναμε σοβαρή δουλειά που έπρεπε να κάνουμε ανανέωση γαμώ το τμήμα μου γαμώ). Τα παιδιά από τις ηλεκτρικές συσκευές είχαν κατέβει σε εμάς. Τους είπα ότι σε λίγο θα έρθω πάνω να κάνω τον πελάτη. Πήγαινα στο μανάβικο με πράγματα για να μου τα ζυγίζουν ώστε να τους κρατάω σε εγρήγορση. Τους είπα ότι και εκείνοι αν θέλουν μπορούν να έρθουν να ζητήσουν ψάρι αρκεί να μην μου πουν να τους το καθαρίσω. Γενικά ένα ευχάριστο κλίμα. Το μαγαζί ηταν σαν να μην είναι ανοικτό. Άρχισα να τους λέω όλους σύντροφους αντί για συναδέλφους για πλάκα. Καθ’ όλη την διάρκεια ήταν μία κοπέλα με μεγάφωνο και έλεγε. Απευθυνόταν σε εμάς και στους λιγοστούς πελάτες. Μετά οι συνδικαλιστές μας μοίρασαν αιτήσεις για να γραφτούμε στο σωματείο και μας είπαν τις επόμενες κινητοποιήσεις.
Από τις αντιδράσεις των συναδέλφων μπορούσες να καταλάβεις που στέκονται. Ένας είπε ναι αλλά είναι παράνομο να μην με αφήνει εμένα να κάνω ψώνια. Γιατί μήπως δεν ήταν παράνομο που απολύσαν τις κοπέλες ενώ απλά έκαναν το νόμιμό τους δικαίωμα να απεργούν; Για να τις απολύσαν κάποια μαλακία θα είχαν κάνει δεν μπορεί , και αυτή με το μεγάφωνο μου έχει σπάσει τα νεύρα. Αν είχες απολυθεί εσύ δεν θα σε ενοχλούσε το μεγάφωνο θα το έβρισκες καλή ιδέα.
Μετά από κάποια ώρα άνοιξαν την είσοδο και μπήκε κόσμος. Σιγά σιγά ερχόταν όλο και περισσότερος αλλά η ζημιά είχε γίνει. Δεν με νοιάζει για τους τζίρους. Πραγματικά είναι κάτι που δεν με απασχολεί. Το κρίμα είναι ότι αρκετά από τα προϊόντα θα καταλήξουν στα σκουπίδια αν συνεχιστεί αυτό εκτός και αν τα κάνουν όλα προσφορά. Μακάρι να προσλάβουν ξανά τις κοπέλες που έμεινα χωρίς δουλειά μέσα στις γιορτές.
Το επόμενο βήμα θα είναι να κάνουν οι διευθυντές κινητοποιήσεις γιατί ο διευθυντής που τις απέλυσε και κόστισε στην αλυσίδα τόσα εκατομμύρια θα απολυθεί και αυτός.Και κάτι ακόμα αλλά το ξέχασα ρε γαμώτο, νομίζω ήταν με πελάτη αλλά δεν μου έρχεται

ΠΖΡ*

Αγύριστο κεφάλι
Στα χέρια σου αφήνω το τιμόνι
κι η πιο μεγάλη νύχτα ξημερώνει
Στα χέρια σου αφήνω το τιμόνι
κι η πιο μεγάλη νύχτα ξημερώνει
21/12 είναι η μέρα με την μεγαλύτερη νύχτα. Από τότε που το έμαθα κανόνιζα να βγαίνω πάντα 21/12 για να ξενυχτίσω περισσότερο. Αυτά
*Προγραμματιστές , Ζορό , Ρεϊβάδες..... είστε τελείος βλαμμένα!

Ονείρων συνέχεια

Είδα τον μα. Τον είδα να βρίσκεται σε αίθουσα διδασκαλίας. Έλυνε απορίες συμφοιτητών του. Το κουφό; Μιλήσαμε τελικά στο μσν. Είχαμε να μιλήσουμε μήνες. Το Σάββατο έρχεται.
Είδα τον πατέρα μου. Μου έκανε μία ερώτηση, οικονομικού περιεχομένου. Η απάντηση μου ότι δεν ξέρω αν θα μας φτάσουν. Το κουφό; Με ρώτησε κάτι αντίστοιχο. Όχι ακριβώς την ίδια ερώτηση αλλά το ποσό ήταν το ίδιο.
Τελευταίο και σουρρεάλ. Είδα την . Ήταν καθιστή σαν σε ξαπλώστρα όπως στην φωτογραφία στο μσν. Δεν ορκίζομαι αλλά πρέπει να ήταν στη στάση Άνω Πατήσια του ΗΣΑΠ. Έγω πλησιάζα με τρένο (;) και έκανα ότι κοιμάμαι για να μην την δω(;) να μην με δει(;) θα σας γελάσω. Αλλά όταν με είδε, με πλησίασε και με αγκάλιασε γεμάτη στοργή και φροντίδα.

Do u want to hang out?

Μας είδα στον ύπνο μου. Είμασταν έξι. Οι έξι που ήθελα πάντα να είμαστε. Ούτε εφτά ούτε πέντε. Τρία αγόρια και τρία κορίτσια. Κάναμε καλή παρέα πιστεύω. Απλά το θέμα είναι ότι αρχίσαμε να κάνουμε παρέα για "λάθος" λόγο. Υπήρχε κάτι βαθύτερο από φιλία από το μέρος της μίας. Φυσικά εννοώ κάτι ερωτικό. Μοιραία λοιπόν όταν σταμάτησε το ερωτικό για εκείνη δεν ήθελε να βλέπει και τον έναν αλλά και τους υπόλοιπους. Αλλά χτες μας είδα. Δεν θυμάμαι ακριβώς τι κάναμε κάπου σαν διακοπές ήταν. Ίσως επειδή πλησιάζει η μέρα να βρεθούμε πάλι όλοι μαζί. Όχι όλοι, εκείνη που κάποτε ένιωσε τα περισσότερα για έναν από εμάς δεν θα είναι. Δεν είμαι εγώ ο ένας. Καθίσαμε έτσι όπως μου αρέσει εναλλάξ. Δεν ήθελα να είμασταν δύο παρέες σε μία γιαυτό μου άρεσε να καθόμασταν έτσι. Γιατί αν ήταν να μιλάγαμε πάλι ανα τρεις ακόμα και όταν είμασταν οι έξι δεν έχει νόημα, για εμένα τουλάχιστον. Περισσότερα δεν θυμάμαι για να πω την αλήθεια αλλά ελπίζω σύντομα να τα ζήσω κανονικά όχι σε όνειρο. Καλή μέρα.
Αν έχεις ρεπό ξεκινάει καλά η μέρα και μερικές φορές ξεκινάει ακόμα καλύτερα.

Οικονομικές Θεωρίες

Έχω στα ταλαιπωρημένα από τις μετακομίσεις χέρια μου ένα ιδρωμένο μάτσο με χρήματα. Περνάω από ένα μαγαζί και βλέπω μία μπλούζα η οποία μου αρέσει. Ο πειρασμός μεγάλος. Μόλις πληρώθηκα. Δεν θέλω να χαλάσω τα όμορφα αν και ιδρωμένα λεφτά μου. Αφού τα έχω εδώ στα χέρια μου γιατί να τα δώσω; Όμως στο τέλος του μήνα θα έχω πολύ πιθανόν χαλάσει τα χρήματά μου σε βλακείες και δεν θα μου έχει μείνει τίποτα ενώ αν αγόραζα την μπλούζα που τόσο μου άρεσε θα που είχε μείνει τουλάχιστον η μπλούζα. Η άποψη μου αν δεις κάτι και το λαχταρίσεις καλό είναι να ικανοποιείς αυτή σου την λαχτάρα, γιατί στο τέλος δεν θα έχεις ούτε λεφτά (δεν γίνεται κάπου θα τα χαλάσεις σε αηδίες) αλλά ούτε και αυτό που τόσο λαχτάρησες. Μέχρι εδώ το θυμόμουν το υπόλοιπο είναι ότι ή αγοράζεις την μπλούζα ή βάζεις τα λεφτά στην τράπεζα. Όλα αυτό λοιπόν περίπου το είπε ο εξάδερφος ο ζηλιάρης. Το καρφί!
Σημείωση:δεν ειναι ουτε έχει αλλά εχω λίγα ποστ με την ετικέτα αυτή!

Ροζ

Κοιμήθηκε ήσυχος ότι όλα θα πάνε καλά. Το επόμενο πρωί δεν συζητήθηκε το θέμα με τους γονείς του και πήγε στο σχολείο με μία χαρά να το ανακοινώσει στην παρέα. Πιο πολύ στον Μάρκο ήθελε να το πει. Να του αποδείξει ότι δεν είναι το παιδί της μαμάς. Στην προκειμένη περίπτωση ήταν το παιδί του μπαμπά αλλά δεν τον ένοιαζε καθόλου.
- Τάξε μου, είπε στον Μάρκο
- Σε άφησαν ε;
- Δεν σου λέω , τάξε μου..
- Καλά επειδή εγώ σε ξέρω καλύτερα από ότι νομίζεις σου τάζω ότι μετά την συναυλία θα σε πάω μία βόλτα από έναν παράλληλο δρόμο της Αχαρνών...
- Ορίστε; Δεν κατάλαβα.
- Δεν πειράζει, εγώ σου έταξα πάντως θα μου πεις τώρα;
- Με άφησαν!
- Χρησιμοποίησες το όνομα μου;
- Άσε το όνομά σου δεν είναι και τόσο ισχυρό χαρτί όσο νομίζεις
- Τέλος πάντων το σημαντικό είναι ότι θα πάμε
- Πως θα πάμε τελικά ;
- Ε δεν είπαμε;
- Όχι δεν είπαμε
- Έλα ρε Γιάννη είπαμε με λεωφορείο
- Καλά. Για πες κανά νέο;
- Γράφουμε σήμερα ε;
- Νέο σου είπα να μου πεις , αυτό το ξέρω
- Και δεν έχω διαβάσει
- Καλά αυτό και αν το ξέρω! Αυτό το ξέρουν και τα παιδιά από το δίπλα σχολείο
- Πολύ αστείο. Εσύ έχεις διαβάσει έτσι;
- Εννοείται ρε Μάρκο
- Ωραία θα λες;
- Όταν τελειώσω και έχω χρόνο και μπορώ θα σου πω
- Κοίτα εγώ την βάση θέλω δεν θέλω και βαθμό
- Εντάξει είπα ,αν τελείωσω και έχω χρόνο και μπορώ θα σου πω.
Έκει ο Γιάννης μπορούσε να ειναι ο «σκληρός» της παρέας. Ήταν καλός μαθητής και προσπαθούσε να βοηθάει για να τον κάνουν παρέα. Σήμερα ήταν η μέρα του και διαγώνισμα και καλά νέα για την συναυλία. Τουλάχιστον μέχρι το μεσημέρι θα ένιωθε βασιλίας γιατί τον περίμενε μια έκπληξη στο σπίτι.
Σημείωση: ο τίτλος κλασσικά δεν είναι δικός μου