η ζωή είναι μια περιπέτεια

Πέρδικα

Δυο όμορφες μέρες σήμερα και αύριο. Που το ξέρω; Μα γιατί σας τα γράφω μαζεμένα βρε κουτά. Θα μπορούσα βέβαια να βάλω να δημοσιευτεί Σάββατο και να σας πω: "δυο όμορφες μέρες χθες και σήμερα". Τέλος πάντων. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να έχεις ρεπό Παρασκευή και Σάββατο και να γλιτώνεις προσφορά στην τσιπούρα. Σίγουρα υπάρχουν πολύ καλύτερα πράγματα , που δεν είναι και πράγματα. Αλλά όσον αφορά την αναλογία ρεπό , μέρες , δουλειά δεν υπάρχει! Αν σημειώσουμε ότι η περισσότερη ποσότητα της προσφοράς τελείωσε και πως εγώ στα ρεπό μου πέρασα τόσο ωραία καταλαβαίνω όλους όσοι θα με ζήλευαν.

παιχνίδι

Σήμερα είναι η μέρα του παιδιού. Να παίξετε. Εγώ το έκανα

62

Σήμερα έκλεισα στα 31 στοπ. Αλλάξα δεκαετία στοπ. Δεν αλλάξα κουτάκι στοπ. Δεν πρέπει να τραβήξω γιατί θα καώ στοπ. Κερδίζω και το 14 πλέον στοπ.

Ωραίο όνειρο

Χθες το βράδυ είδα τον παππού τον Μανώλη και την γιαγιά την Λίτσα στον ύπνο μου. Είμασταν στο παλιό σπίτι στην αυλή και τρώγαμε πρωινό. Γεμάτο το τραπέζι όμως πάντα με πολλά καλά. Ο παππούς και η γιαγιά χαμογελαστοί να με περιποιούνται και να χαιρετάνε τους γείτονες. Απολαύσαμε το πρωινό μας στην σκιά της αυλής. Μετά ξύπνησα.Καλημέρα παππού και γιαγιά

Χαρά και εργασία

Δεν θέλω να περιαυτολογώ. Οπότε πείτε κάτι καλό για εμένα όσον αφορά την επίδοση της Δευτέρας στην δουλειά. Ένας συνάδελφος μου είπε συγχαρητήρια. Την επόμενη μέρα βέβαια μαλώσαμε και τα συγχαρητήρια μου τα έδωσε την μεθεπόμενη. Πήγε μακρυά η βαλίτσα δηλαδή για την αναγνώριση. Επίσης για να μου φύγει και η μεγαλύτερη ακόμα περιέργεια έβαλα σήμερα την εφαμοργή με τα βήματα. 12 χιλιόμετρα αν τα μετράει σωστά το μπλιμπλίκι μου.
Ας περιαυτολογήσω τώρα. Έβαλα σωστή παραγγελιά για Δευτέρα. Λίγα και αυτά που φεύγουν. "Άνοιξα" και με πολύ έμφαση στον τεμαχισμένο από το Σάββατο γαλέο. Σωστά τεμαχισμένο να προσθέσω εδώ. Γίνηκε η δουλειά.

Χαρμολύπη

Σήμερα έγινε κάτι που με στεναχώρησε. Θύμωσα πιο πολύ με το ευατό μου.Εγώ έφταιγα 100%. Το ξεπέρασα. Ας πούμε γρήγορα. Επίσης έγινε κάτι που με χαροποιήσε πάρα πολύ. Παραπάνω απο χαροποιήσε δηλαδή και παραπάνω από πάρα πολύ! Έτσι είναι αυτά. Μέσα σε λίγες ώρες μπορεί να αλλάξει η διάθεση μας. Τα γεγονότα είναι αυτά που το προκαλούν αλλά και μόνοι μας (με πολύ βοήθεια) μπορούμε να φτιάξουμε την διάθεσή μας. Αγαπητό ημερολόγιο

Χτύπημα

Σήμερα με δάγκωσε καρχαρίας. Καλά δεν με δάγκωσε ακριβώς. Ούτε ήταν καρχαρίας ακριβώς. Γαλέος ήταν. Τον τεμάχισα. Φέτες. Βοήθησε και ο ξάδερφος. Το δέρμα του είναι σκληρό και μου δημιούργησε ένα μικρό κάψιμο στο χέρι. Σαν αυτό που έκαναν σε μια ταινία. Αγαπημένη. Γενικά τα χέρια μου είναι γεμάτα σημάδια και πολύ "κουρασμένα".

Το πρωί δεν μπορούσα να ξυπνήσω. Η μέρα μου φαινόταν για Σάββατο. Ήλπιζα να είναι δηλαδή η τελευταία μέρα της εβδομάδας. Δεν ξαναδοκίμασα πόσα βήματα κάνω. Αρκετά με την ικανοποίηση της περιέργεια. Κύλησε ομαλά η μέρα. Τώρα που σχόλασα μάλλον για Πέμπτη μου έκανε πάλι. Είναι σίγουρα Παρασκευή όμως. Κάτι φοβερό ήθελα να πω αλλά το ξέχασα.

Βήματα

Το πρωί νόμιζα πως δεν δουλεύω. Συνήθως Πέμπτες έχω ρεπό. Σήμερα έτσι για δοκιμή έβαλα σε εφαρμοργή μια εφαρμοργή που κατέβασα στο κινητό η οποία σου μετράει τα βήματα και υπολογίζει πόση απόσταση κάνεις. Το αποτέλεσμα ήταν πως έκανα οκτώ χιλιόμετρα. Για ένα σχεδόν στατικό πόστο δεν είναι και λίγο. Μπορεί να υπάρχει κάποιο ποσοστό σφάλματος βέβαια αλλά και πάλι το αποτέλεσμα ειναι εντυπωσιακό. Δεν είχε και δουλειά κιόλας για να πηγαινοέρχομαι. Σήμερα μου η μέρα που φάνηκε σαν Παρασκεύη.

Το ζουμί του

Αγαπητό ημερολόγιο,
τι κάνεις καλά; σήμερα με μάγκωσε με την δαγκάνα του ένα καβουράκι. Πήγα να κάνω το καλό να το δείξω σε ένα εγγόνι που μου το ζήτησε η γιαγιά του και την πάτησα. Έχω και σημάδι στον αντίχειρα. Πάντως δεν φώναξα ακόμα και που πόνεσα και ήταν και ξαφνικό το άρπαγμα. Θέλω και λίγο ομίχλη

Thats the question

Τα ρεπό μας είναι για να ξεκουραζόμαστε ή για να κάνουμε άλλες δουλειές;

Καλημέρα , καλή εβδομάδα , καλό μήνα , καλό χειμώνα , καλή νύχτα

άκι

Ήμουν στο χώρο αναμονής ενός διαγνωστικού κέντρου. Δίπλα μου ήταν μια κυρία με δύο παιδάκια. Ένα αγοράκι κι ένα κοριτσάκι. Το αγοράκι σχεδόν κοιμόταν στον καναπέ ενώ το κοριτσάκι ήταν στην αγκαλιά της μητέρας του. Το αγοράκι με ρώτησε αν ξέρω που είναι ο πατέρας του. Έκανε μια εξέταση ο άνθρωπος και μάλλον είχε αργήσει. Δεν έχανε τίποτα να ρωτήσει. Η μητέρα του το καθησύχασε και του εξήγησε : "κάνει εξέταση ο μπαμπάς θανάση , δεν θα αργήσει". Ρώτησε μετά πως με λένε όταν του ειπα , "Α λέει είσαι ο φίλος του Αντρέα;". Όχι , χαμογελάω. Εσένα που σε λένε Θανάση δεν ξέρεις κι άλλους που έχουν το ίδιο όνομα;. Α με ξέρεις! Μετά από αυτή την  διασκεδαστική κουβέντα με το αγοράκι η μητέρα του του είπε να μην ενοχλεί τον κύριο , εγώ είμαι αυτός , και να ξανακοιμηθεί. Άρχισε λοιπόν το κοριτσάκι να τραγουδάει για να περάσει την ώρα του. Μια ωραία πεταλούδα....βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά....Στο τέλος το καλυτέρο....αυτό. Εντάξει! πέθανα στο γέλιο. Έτσι όμως γινεται σωστά η ανατροφή των παιδιών. Το βίντεο είναι τυχαίο. Απλά επειδή θυμίζει πιο πολύ το γεγονος! Το κοριτσάκι το έλεγε όλο και σωστά!

Η μαγική ενέργεια

Ποια είναι η πιο πιθανή ερώτηση που μπορεί να σου κάνουν αν σε δουν με μπαταρισμένο πόδι και πατερίτσες; Αν το έπαθες με μηχανάκι. Η δεύτερη; Αν το έπαθες από ποδόσφαιρο. Πάντως όταν είχα παει στο νοσοκομείο είχε πιο πολλά περιστατικά από ποδόσφαιρο! Ξέρω να παίζω απλά οι άλλοι δεν ξέρουν. Στην αρχή φαινόταν πιο απλό από ότι τελικά αποδείχθηκε. Φοβερή η ρήξη που δεν φαίνεται με την πρώτη ακτινογραφία ε;  Πήρα και άδεια από την δουλειά , πολλές μέρες. Όταν τους πήγα την άδεια δεν έστειλα τον αδερφό μου μόνο να δώσει το χαρτί , γιατί μπορεί να νόμιζαν πως τους κάνω πλάκα. Στην αρχή δεν το πρόσεξε η συνάδελφος αλλά μετά που κατάλαβε οτι μοιάζουμε τρόμαξε. Δηλαδή ένας άνθρωπος να τους πήγαινε χαρτί που να λέει ότι έχει διάστρεμμα και να περπατούσε κανονικά όσο να πεις δεν πολυπείθει. Θα τους λείψω, δηλαδή τους λείπω ήδη! Χάνω και την ανακαίνιση. Κρίμα. Ελπίζω να τα βρω όλα στην εντέλεια όταν γυρίσω με το καλό. Θα αργήσω να γυρίσω το πιο πιθανο.Φάτε και για βράδυ

Στην τσέπη σου;

Απλώνει το χέρι του να δώσει το εισιτήριο. Ο κύριος που περιμένει πριν τα μηχανήματα που ακυρώνουν απλώνει κι εκείνος το δικό του. Αντί να πάρει το εισιτήριο του αρπάζει το χέρι και του περνάει χειροπέδες. Με άγρια φωνή: Δεν το ξέρεις πως η παραχώρηση και αποδοχή επικυρωμένου εισιτηρίου απαγορεύεται και τιμωρείται από το νόμο; Τα βλέπεις αυτά εδώ; λέει με ταυτόχρονη κίνηση του χεριού που φανερώνει το όπλο του και την αστυνομική του ταυτότητα. Εγώ είμαι ο Νόμος. Μόλις στο απαγόρεψα και τώρα θα σε τιμωρήσω κιόλας. Η σκήνη λαμβάνει χώρα μπροστά σε αρκετό κόσμο ο οποίος όμως δεν αντιδρά. Ο αστυνομικός σέρνει τον νεαρό μέχρι το γραφείο του σταθμάρχη. Περνάει η ώρα, οι συρμοί , ο κόσμος. Κάνεις δεν θυμάται πια τι έγινε με τον νεαρό. Πόσο άγαρμπα τον άρπαξε , πόσο άσχημα του μίλησε , πόσο ταπεινωτικά τον έσυρε, πόσο απαξιωτικά του φέρθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος. Ποιο ήταν όμως το τέλος; Μετά από αρκετή ώρα ένα ασθενοφόρο φτάνει στην είσοδο του σταθμού. Βγαίνει το φορείο και παίρνει ένα νεαρό. Ο αστυνομικός είπε πως μπήκε μεθυσμένος και γλίστρησε στις σκάλες...

Πολύ μεγάλη φαντασία όμως

Γράφω το τηλεφωνό μου πάνω στο εισιτήριο. Το ξέρω πως δεν με ρώτησες απλά στο λέω. Προσέχω που θα το δώσω. Όχι σε κάνενα παππού. Σε κανένα νέτο που λένε. Μην πάει χαμένο. Να έχεις μια πιθανότητα. Δεν θα ήταν πολύ ρομαντικό; Ε καλά δεν θα ήταν. Αλλά η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Σαν τις κατσαρίδες αν γίνει πυρηνικός πόλεμος ένα πράγμα. Δεν πρέπει να τις λέμε ελπίδες κατ' ευφημισμόν; Μαλακία ε; Μπορεί. Πάντως δεν με έχει πάρει καμία πίσω μέχρι τώρα. Μήπως πρέπει να βάζω και φωτογραφία πάνω στο εισιτήριο; Θα ήταν πολύ τραβηγμένο ναι, αλλά με τέτοια φάτσα δεν θα είχα περισσότερες πιθανότητες; Λιγότερες λες; Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η σκέψη , η φαντασία. Αυτό που θα νιώσεις όταν χτύπησει το τηλέφωνο και θα είναι αριθμός που δεν έχεις στον κατάλογο και ακούσεις μια φωνή να λέει: βρήκα τον αριθμό σου πάνω στο εισιτήριο , τι γλυκοοοοοοοός....!

Ότι βρεί

"Εκτός που θα μας χαλάσουν το παρόν και το μέλλον αυτοί οι άνθρωποι έχουν βαλθεί να μας χαλάσουν και το παρελθόν. Τις αναμνήσεις μας. Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν μυρίζαμε ξύλο να καίγεται ευχάριστες σκέψεις μας έρχοταν στο μυαλό. Παρεά  μπροστά στο τζάκι. Όλη η οικογένεια σε ταβέρνα να τρώμε παϊδάκια στην Πάρνηθα. Εκδρομή στο χωριό. Αναμνήσεις χαλάρωσης , ηρεμίας , κεφιού , θαλπωρής. Τώρα; Βγαίνω στον διάδρομο του σπιτιού μου και είναι σαν να καίγεται το ίδιο μου το σπίτι. Σαν να έχει πάρει φωτιά κάποιο δάσος. Ο κόσμος δεν έχει λεφτά για πετρέλαιο και καίει στην κυριολεξία ότι βρει..."
  Όλα αυτά πέρυσι. Ελπίζω φέτος να γίνει κάτι διαφορετικό , αν και τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο.

Προίκα

Κούπες από πολυσυσκευασίες τσάι. Φλιτζάνια και κανάτες από πολυσυσκευασίες καφέ. Μαχαιροπήρουνα από πολυσυκευασίες δημητριακών. Ποτήρια από πολυσυκευασίες αναψυκτικών και μπύρας. Πιάτα από πολυσυκευασίες απορρυπαντικών πλυντηρίου. Ακόμα και απλώστρες είχαν δώσει μαζί με σκόνη πλυντηρίου. Δεν είχε αγοράσει πότε του κάτι από όλα αυτά εκτός αν ήταν δώρο σε κάποια πολυσυσκευασία. Είχε το πιο παράξενο νοικοκυριό με αυτή την έννοια. Σπάνια έβρισκες δύο ίδια πιάτα ή πηρούνια. Σαν παιδικό πάρτι ήταν ειδικά τα πηρούνια του. Με κίτρινες λαβές , με την φατσούλα πάνω του "ήρωα" που βρισκόταν πάνω στην συσκευασία. Η πλάκα ήταν όταν απλά αγόραζε για το δώρο. Μετά έκανε δώρο το προιόν στον γείτονα. Τι τα ήθελε όλα αυτά; Αφού σπάνια θα χρειαζόταν τόσες κούπες ή θα είχε τόσο μεγάλη παρέα για φαγητό. Αρρώστεια. Ψυχαναγκασμός.

To eat

Σαν σημέρα το 1935 οι αδερφοί Πάρκερ βγάζουν στην αγορά το δημοφιλές επιτραπέζιο παιχνίδι "Μονόπολι". Ενώ στους αδερφούς Πάρκερ χρειάστηκαν σχεδόν δυόμιση χιλιάδες χρόνια για να βγάλουν την Μονόπολι ,στον Κώστα Τουρνά χρειάστηκαν μόλις 58 χρονια για να βγάλει το τραγούδι κάτω από την Ακρόπολη παίζουμε Μονόπολι